GRAFT-VERSUS-HOST DISEASE
Tanım: Graft versus host hastalığı, allojeneik hematopoietik kök hücre transplantasyonlarından sonra alıcının farklı dokularına karşı saldırıya geçen donör T-lenfositlerine bağlı olarak gelişen morbidite ve mortalitesi yüksek, sık komplikasyondur. Allojeneik transplantasyonda, aile üyelerinden, akraba dışı donörlerden ya da kordon kanı ünitelerinden temin edilen hücreler kullanılmaktadır. GVHH‘ da kemik iliği, periferik kan ya da kordon kanından elde edilen grefte ait immün sistem hücreleri transplant hastasının vücuduna karşı saldırıya geçerler. Bu saldırının etkileri vücudun farklı bölümlerinde ortaya çıkabilir. Cilt, gözler, karaciğer ve gastrointestinal sistem sıklıkla etkilenen yerlerdir. GVHH alıcı organizmasında orta dereceden hayatı tehdit edebilecek düzeylere kadar hasar oluşturabilir.
Description: Graft versus host disease is a cammon complication with high morbidity and mortality that emerges due to donor’s T - lymphocytes which attack against different tissues of recipient after allogeneic hematopoietic stem cell transplantation. At allogeneic transplantation, the cells which are obtained from family members, unrelated donors or cord blood units are used. At GVHD, the immune system's cells belonging to the graft which is obtained from bone marrow, peripheral blood or cord blood attack against transplant patient’s organism. İnfluences of this attack can emerge in different parts of body. Skin, eyes, liver, and gastrointestinal system are frequently influenced parts. At GVHD recipient organism, damages can be formed from moderate to life-threatening levels.
Gerekçe: GVHH için ECP‘nin terapötik etkileri: müdahale edilen lenfositlerde apopitozun indüksiyonu, monosit kökenli dendiritik hücre (DC) diferansiyasyonunun modülasyonu, monositler ve T hücrelerde antiinflamatuar sitokin üretiminde artış, DC antijen sunma fonksiyonunda azalma, normal yardımcı T hücrelerinde ve DC alt gruplarında restorasyon ve immün tolerans sağlamak için regülatuar T hücrelerinin indüksiyonu olarak sayılabilir.
Reason : Induction of apoptosis in intervented lymphocytes, modulation of monocyte-derived dendritic cell(DC) differentiation, increased production of anti-inflammatory cytokine in monocytes and T cells, reduction in DC antigen-presenting function , induction of regulatory T cells for providing immune tolerance and restoration at subsets of DC and normal helper T cells can be considered as therapeutic effects of ECP for GCHD.
İşlem: ECP
Process: ECP
İşlenen Volüm: Mononükleer hücrelerden oluşan yaklaşık 200-270 ml mononükleer hücre ürünü, İki-süreç metodunda, çift TBV işlemi ile elde edilen MNC‘ler toplanır ve işlenir.
Processed volume: Obtained with double TBV process at two-process method, mononuclear cell product which is composed of approximately 200-270 ml mononuclear cells, MNC’s are collected and processed.
Sıklığı: Ardışık iki gün (bir seri), 1 ila 2 haftada bir.
Frequency : Two consecutive days( one serial),once in 1-2 weeks.
Replasman Sıvısı: Tüm fotoaktif lökositler reinfüze edilir: albumin, SF
Fluid Replacement: All photoactive leukocytes are reinfused: albumin, SF
Uygulama sayı ve/veya süresi: EKP‘de her seri, akut GVHH‘da yanıt alınana kadar (genellikle 4 hafta içinde) haftalık uygulanır, sonra azaltılarak kesilir. Kronik GVHH‘da ECP tedavisi seriler halinde yanıt alınana kadar (ya da toplam 8-12 hafta süresince) haftalık uygulanır ve maksimum yanıt alınınca sıklığı azaltılarak kesilir.
Application number and/or duration: At ECP, each serial is performed weekly untill response is recieved (generally within 4 weeks), then it is interrupted by reducing. At chronic GVHD, ECP treatment is performed weekly(or during totally 8-12 weeks) in series untill response is recieved and interrupted by reducing the frequency when maximum response is recieved.